Senin, 20 Maret 2017

KHUTBAH JUM’AT BAHASA JAWA : MAHA KUWAOSIPUN ALLAH SWT



KHUTBAH JUM’AT BAHASA JAWA
MAHA KUWAOSIPUN ALLAH SWT
Oleh : Drs. Anis Purwanto

إِنَّ الْحَمْدَ لِلَّهِ نَحْمَدُهُ وَنَسْتَعِيْنُهُ وَنَسْتَغْفِرُهُ وَنَسْتَهْدِيْهِ وَنَعُوذُ بِاللهِ مِنْ شُرُوْرِ أَنْفُسِنَا وَمِنْ سَيِّئَاتِ أَعْمَالِنَا، مَنْ يَهْدِهِ اللهُ فَهُوَ الْمُهْتَدُ وَمَنْ يُضْلِلْ فَلَنْ تَجِدَ لَهُ وَلِيًا مُرْشِدًا. أَشْهَدُ أَنْ لاَ إِلَهَ إِلاَّ اللهُ وَحْدَهُ لاَ شَرِيْكَ لَهُ وَأَشْهَدُ أَنَّ مُحَمَّدًا عَبْدُهُ وَرَسُوْلُهُ لاَ نَبِيَّ بَعْدَهُ. اَللَّهُمَّ صَلِّ وَسَلِّمْ وَبَارِكْ عَلَي حَبِيْبِنَا وَشَفِيْعِنَا وَمَوْلَنَا مُحَمَّدٍ وَعَلَى آلِهِ وَأصَحابهِ اْلأَخْيَارِ وَمَنْ تَبِعَهُمْ بِإِحْسَانٍ إِلَى يَوْمِ الدِّيْنِ.
قَالَ تَعَالَي عَزَّ مِنْ قَائِلٍ: يَا أَيُّهَا الَّذِينَ آمَنُوا اتَّقُوا اللَّهَ حَقَّ تُقَاتِهِ وَلَا تَمُوتُنَّ إِلَّا وَأَنْتُمْ مُسْلِمُونَ. أَمَّا بَعْدُ.
Ma’asyiral Muslimin jamaah jum’ah rokhimakumullah.
            Minangka pambukaning atur, sumangga kita aturaken puja puji syukur ing ngarsa dalem Allah SWT, ingkang sampun paring taufik sarta hidayah dhumateng kita sedaya, sahingga ing siyang punika kita saget nindakaken ibadah jum’at kanthi iklas krana Allah SWT. Kita nyuwun dhumateng Allah SWT, mugi-mugi ibadah kita saget katampi dening Allah SWT, wilujeng ing ndonya ngatos ing akhirat. Shalawat dalah salam kunjuk dhumateng junjungan kita Nabi Agung Muhammad SAW, ingkang kita antu-antu syafaatipun mbenjang ing yaumul kiyamah, amin ya rabbal ‘alamin.
Ma’asyiral Muslimin jamaah jum’ah rokhimakumullah.
            Wonten Al-Qur’an kathah sanget ayat ingkang nelakaken maha kuwaosipun Allah, kanthi maksud supados kita para manungsa sami taat, ajrih lan taqwa dhumateng Panjenenganipun, kanthi awal  tembung “wamin aayaatihii”, inggih punika nerangaken sebagian saking tandha-tandha kuwaosipun Allah SWT. Kanthi makaten Selajengipun sumangga sesarengan kita sami niat nedya ningkataken ketaqwaan lan ajrih namung dhumateng Allah SWT, lan ketaatan dhumateng Allah saha utusanipun, junjungan kita Kanjeng Nabi Muhammad ASW.
            Salah satunggalipun keterangan ing babagan punika sampun kasebat ing Surat Ar Rum ayat 22 ingkang nyebataken makaten :
وَمِنۡ ءَايَـٰتِهِۦ خَلۡقُ ٱلسَّمَـٰوَٲتِ وَٱلۡأَرۡضِ وَٱخۡتِلَـٰفُ أَلۡسِنَتِڪُمۡ وَأَلۡوَٲنِكُمۡ‌ۚ إِنَّ فِى ذَٲلِكَ لَأَيَـٰتٍ۬ لِّلۡعَـٰلِمِينَ
“Lan sebagian saka tandha-tandha kuwasane Allah, yaiku cineptane langit-langit lan bumi, lan beda-bedane basa-pangucapanira lan warnane kulitira. Satemene sajrone kabeh iku mau mujudake tanda kwaosane Allah tumrape wong-wong kang duweni ilmu”.
            Tumrapipun tiyang ingkang kathah ilmunipun ing babagan ilmu ruang angkasa, temtu mboten angel nerangaken kawontenanipun jagat saisinipun. Saking setunggal bab dipun hubungaken kaliyan bab sanesipun, setunggal teori dipun cocokaken kaliyan teori sanesipun, akhiripun saget dipun pendhet kesimpulan, bilih sedaya punika namung Allah SWT piyambak ingkang saget nyipta. Jagat lan sedaya isisnipun tundhuk dhumateng kuwaos saha kersanipun Allah SWT. Kaadas kasebat ing Surat Ar-Rum ayat 26 , Allah nerangaken:
وَلَهُ ۥ مَن فِى ٱلسَّمَـٰوَٲتِ وَٱلۡأَرۡضِ‌ۖ ڪُلٌّ۬ لَّهُ ۥ قَـٰنِتُونَ
 “Lan kabeh bae kang ana ing langit lan bumi iku kagungane Allah. Lan kabeh mau tundhuk marang allah”.
            Ingkang dipun maksud bumi langit saisinipun punika sedaya makhlukipun Allah, kalebet sak tehek kliweripun gesang lan pagesanganipun manungsa. Sedaya kalawau mboten lepas saking takdiripun Allah, lan mila Allah SWT piyambak ingkang ngatur saha nemtokakaen. Bab punika sampun kaaturaken ing Surat Al- Imran ayat 26:
قُلِ ٱللَّهُمَّ مَـٰلِكَ ٱلۡمُلۡكِ تُؤۡتِى ٱلۡمُلۡكَ مَن تَشَآءُ وَتَنزِعُ ٱلۡمُلۡكَ مِمَّن تَشَآءُ وَتُعِزُّ مَن تَشَآءُ وَتُذِلُّ مَن تَشَآءُ‌ۖ بِيَدِكَ ٱلۡخَيۡرُ‌ۖ إِنَّكَ عَلَىٰ كُلِّ شَىۡءٍ۬ قَدِيرٌ۬
“Kandhakna : Dhuh Gusti. Paduka ingkang kagungan kekuwaosan. Paduka ingkang paring kekuwaosan punika dhateng tiyang ingkang Paduka kersaaken, lan Paduka ingkang njabel kekuwaosan punika saking tiyang ingkang Paduka kersakaken. Paduka mulyakaken tiyang ingkang Paduka kersaaken. Lan paduka damel ina dhateng tiyang ingkang Paduka kersaaken. Wanten ing asta Paduka sedaya kesaenan. Lan sejatosipun Paduka punika Maha Kuwaos ing sabarang dhengah”.
Ma’asyiral Muslimin jamaah jum’ah rokhimakumullah.
            Menika sedaya pepengetipun Allah ing wajib kita gatosaken. Lan namung sarana kekiyatan paringipun Allah, hidayah saha taufiqipun, kita nembe saged ngestokaken sedaya dhawuhipun lan nilaraken saking sedaya awisanipun Allah SWT. Sanajan Allah sampun netepaken manungsa minangka pemakmuripun bumi saha tata cara pengaturipun. Bab punika selaras kaliyan dhawunh Allah ing Al-Qur’an Surat Hud ayat 61 :
هُوَ أَنشَأَكُم مِّنَ ٱلۡأَرۡضِ وَٱسۡتَعۡمَرَكُمۡ فِيہَا فَٱسۡتَغۡفِرُوهُ ثُمَّ تُوبُوٓاْ إِلَيۡهِ‌ۚ إِنَّ رَبِّى قَرِيبٌ۬ مُّجِيبٌ۬
“Panjenengane Allah kang nitahake sira kabeh saka lemah, lan dhawuh marang sira kabeh supaya dadi pengatur (pemakmure) bumi. Mula saka iku padha tobata marang Panjenengane. Awit satemene Pangeraningsung iku Maha cedhak banget marang para kawulane lan ngabulake Panyuwune para kawula”.
            Makaten para sederek, sapindah malih senajan manungsa sampun dipun paring kuwaos saking Allah kangge ngatur bumi menika, ananging ing ndalem ngestokaken dhawuh punika , kita tetep dipun engetaken  supados tansah ngatos-atos lan enget dhumateng Allah, ingkang satemah mahanani sikep taqarrub lan tawadlu dhumateng Allah SWT.
            Dhawuh supados kita tetep nyuwun pengayomanipun saha tansah nyuwun pangaksami ing sedaya kalepatan ing ndalem ngayahi sedaya dhawuh, mengku piwucal adiluhung bilih manungsa bilih manungsa punika papan panggenanipun ringkih, khilaf lan lepat. Mila lajeng dipun engetaken supados sampun nggadhahi sipat adigung lan adiguna. Sampun anggadhahi sipat takabur, sombong, kemethak saha tumindak sawenang-wenang, lan sapanunggalanipun. Sedaya punika mujudaken sipat ingkang mboten dipun remeni dening Gusti Allah.
            Kedadosan sampun kathah sanget, ingkang ngengetaken dhumateng kita sedaya, bilih Allah Maha Kuwaos lan manungsa menika ringkih. Prengetan Allah ingkang gumelar ing jagat agung punika dados bukti ma akuwaosipun Allah SWT, kadasta banjir ing pundi-pundi panggenn akibat saking cuaca extrim ing saat punika, lemah lonsor , angin penthil muterlan sanes-sanesipun andamel mirisipun manah saha mbekta kerugian bandha donya ingkang kathah.
Mila kanthi wontenipun peristiwa baka peristiwa, utawi  musibah baka musibah punika, mangga kita dadosaken minangka pepenget lan minaangka bukti  maha kuwaosipun Allah SW, ing supados kita punika tansah ajrih dhumateng Allah, ndhedhepe, lan taqarrub dhumateng Panjenenganipun. Awit sarana makaten , insya Allah Pangeran badhe tansah kersa ngrentahaken wels asihipun dhumateng kita sedaya
وَإِنَّ ٱللَّهَ بِكُمۡ لَرَءُوفٌ۬ رَّحِيمٌ۬.
“Lan satemene Allah iku Maha Penyantun lan maha welas asih marang sira kabeh”.(Qs. Al Hadid :9).
Ma’asyiral Muslimin jamaah jum’ah rokhimakumullah.
            Iman lan pengakenan kita dhateng maha kuwaosipun Allah punika kedah dipun buktekaken sarana amaliyah kita ing saben dintenipun, wanten ing sadhengah bidang. Sae ing babaga ibadah mahdhoh, inggih menika ibadah ingkang wonten sesambetan langsung kaliyan dhateng Allah SWT, ugi ing babagan ibadah ghoiro mahdhoh, inggih punika hubungan ingkang ngatur sesambetan kita kaliyan sesaminipun agesang, sesaminipun mahklukipun Allah SWT ing alam ndonya punuika. Sedaya kalawau kita leksanakaken minangka mundi dhawuh aamanat ingkang mboten kengeng kita khianati :
يَـٰٓأَيُّہَا ٱلَّذِينَ ءَامَنُواْ لَا تَخُونُواْ ٱللَّهَ وَٱلرَّسُولَ وَتَخُونُوٓاْ أَمَـٰنَـٰتِكُمۡ وَأَنتُمۡ تَعۡلَمُونَ
“E wong-wong kang iman ! Sira kabeh aja padha ngianati Allah lan Utusane, lan aja padha ngianati amanat-amanatira dhewe, kamangka sira kabeh padha ngerti yen tumindak mangkono iku pancen ora diparengake”.(Qs. Al Anfal : 27).
            Akhiripun, sumangga kita tansah nyuwun hidayah lan taufiq dhumateng Allah SWT, kangge anggayuh kawilujengan ing ndonya lan ing akhirat. Amin ya rabbal ‘alamin.
بَارَكَ اللهُ لِيْ وَلَكُمْ فِي الْقُرْآنِ الْعَظِيْمِ، وَنَفَعَنِيْ وَإِيَّاكُمْ بِمَا فِيْهِ مِنَ اْلآيَاتِ وَالذِّكْرِ الْحَكِيْمِ. أَقُوْلُ قَوْلِيْ هَذَا وَأَسْتَغْفِرُ اللهَ الْعَظِيْمَ لِيْ وَلَكُمْ وَلِسَائِرِ الْمُسْلِمِيْنَ مِنْ كُلِّ ذَنْبٍ. فَاسْتَغْفِرُوْهُ، إِنَّهُ هُوَ الْغَفُوْرُ الرَّحِيْمُ.
(Dipun kutib saking pinten-pinten seratan)

Kamis, 16 Februari 2017

KHUTBAH JUM’AT BAHASA JAWA : MUKMIN SEJATI



KHUTBAH JUM’AT BAHASA JAWA
MUKMIN SEJATI
Oleh : Drs. Anis Purwanto

إِنَّ الْحَمْدَ لِلَّهِ نَحْمَدُهُ وَنَسْتَعِيْنُهُ وَنَسْتَغْفِرُهُ وَنَسْتَهْدِيْهِ وَنَعُوذُ بِاللهِ مِنْ شُرُوْرِ أَنْفُسِنَا وَمِنْ سَيِّئَاتِ أَعْمَالِنَا، مَنْ يَهْدِهِ اللهُ فَهُوَ الْمُهْتَدُ وَمَنْ يُضْلِلْ فَلَنْ تَجِدَ لَهُ وَلِيًا مُرْشِدًا. أَشْهَدُ أَنْ لاَ إِلَهَ إِلاَّ اللهُ وَحْدَهُ لاَ شَرِيْكَ لَهُ وَأَشْهَدُ أَنَّ مُحَمَّدًا عَبْدُهُ وَرَسُوْلُهُ لاَ نَبِيَّ بَعْدَهُ. اَللَّهُمَّ صَلِّ وَسَلِّمْ وَبَارِكْ عَلَي حَبِيْبِنَا وَشَفِيْعِنَا وَمَوْلَنَا مُحَمَّدٍ وَعَلَى آلِهِ وَأصَحابهِ اْلأَخْيَارِ وَمَنْ تَبِعَهُمْ بِإِحْسَانٍ إِلَى يَوْمِ الدِّيْنِ.
قَالَ تَعَالَي عَزَّ مِنْ قَائِلٍ: يَا أَيُّهَا الَّذِينَ آمَنُوا اتَّقُوا اللَّهَ حَقَّ تُقَاتِهِ وَلَا تَمُوتُنَّ إِلَّا وَأَنْتُمْ مُسْلِمُونَ. أَمَّا بَعْدُ.
Ma’asyiral Muslimin jamaah jum’ah rokhimakumullah.
            Minangka pambukaning atur, sumangga kita aturaken puja puji syukur ing ngarsa dalem Allah SWT, ingkang sampun paring taufik sarta hidayah dhumateng kita sedaya, sahingga ing siyang punika kita saget nindakaken ibadah jum’at kanthi iklas krana Allah SWT. Kita nyuwun dhumateng Allah SWT, mugi-mugi ibadah kita saget katampi dening Allah SWT, wilujeng ing ndonya ngatos ing akhirat. Shalawat dalah salam kunjuk dhumateng junjungan kita Nabi Agung Muhammad SAW, ingkang kita antu-antu syafaatipun mbenjang ing yaumul kiyamah, amin ya rabbal ‘alamin.
Ma’asyiral Muslimin jamaah jum’ah rokhimakumullah.
            Al-Qur’an ingkang minangka hidayah lan rahmat tumraping tiyan-tiyam muttaqin sayektos isi keterangan-keterangan ingkang mujudaken pitedah wanten ing babagan punapa kemawon, lan manawi dipun amalaken, saestu badhe ndatengaken ramat welas asihipun Allah SWT.
            Salah satunggalipun keteranganipun Al-Qur’an ingkang njelasaken pengertosanipun mukmin sejatos, kados ingkang kahemot ing Surah Al Anfal ayat 2-4 :

إِنَّمَا ٱلۡمُؤۡمِنُونَ ٱلَّذِينَ إِذَا ذُكِرَ ٱللَّهُ وَجِلَتۡ قُلُوبُہُمۡ وَإِذَا تُلِيَتۡ عَلَيۡہِمۡ ءَايَـٰتُهُ ۥ زَادَتۡہُمۡ إِيمَـٰنً۬ا وَعَلَىٰ رَبِّهِمۡ يَتَوَكَّلُونَ (٢) ٱلَّذِينَ يُقِيمُونَ ٱلصَّلَوٰةَ وَمِمَّا رَزَقۡنَـٰهُمۡ يُنفِقُونَ (٣) أُوْلَـٰٓٮِٕكَ هُمُ ٱلۡمُؤۡمِنُونَ حَقًّ۬ا‌ۚ لَّهُمۡ دَرَجَـٰتٌ عِندَ رَبِّهِمۡ وَمَغۡفِرَةٌ۬ وَرِزۡقٌ۬ ڪَرِيمٌ۬
 “Wong-wong mukmin yaiku mung wong-wong kang yen asmane Allah disebut-sebut, atine banjur gumeter (jalaran wedi). Lan yen ayat-ayat Allah diwacakake marang wong-wong mau, imane banjur tambah saya kuwat. Lan marang Pangerane, wong-wong mau padha tawakal. Yaiku wong-wong kang ngedegake shalat, lan padha nginfakake sebagian rizki kang wus sun paringake marang wong-wong mau. Wong-wong kang mangkono iku yaiku wong-wong mukmin sejati. Marang wong-wong mau diparingake derajat sapirang-pirang, saka ngarsane Pangerane, lan kaparingan pangapura sarta rizki mulya”.
Para sedherek, kanthi adedasar ayat menika selajengipun kados pundi kita saget pikantuk pitulunganipun Allah, kados pundi kita kaparingan pitulung, kekiyatan, sahingga kita kagolong ewonipun tiyang mukmin engkang sejatos. Bab punika pancen dumunung wonten ing ngarsanipun Allah SWT piyambak. Ananging Allah ugi badhe ngabulaken panyuwunanipun kawula, ingkang estu-estu nyuwun dhumateng Panjenenganipun.  Awit kaget utawi gumetering manah nalika miring asmanipun Allah dipun sebat, punika tiyang asring nyebat “watak” utawi “gawan bayi”.  Nanging senadyan makaten, manawi mboten dipun latih lan boten dipun kulinakaken, ugi mboten badhe saged dados manah engkang “getapan”, gumeter yen mireng asmanipun Allah  dipun sebat.
Makaten ugi pengamalan-pengamalan sanesipun, usaha nambah kiyating iman kanthi sregep lan ngulinakaken mirengaken ayat-ayat Al-Qur’an, ngedegaken shalat lan sapanunggalanipun sedaya punika sageta dados kapribaden, dados sipat ingkang langgeng, pancen kedah dipun biasakaken sarana niat ingkang ihklas, kanthi nyuwun hidayah dhumateng Allah, rahmat lan maunahipun. Kasebat ing Al-Qur’an susat Al-Mu’min ayat 60,  Allah ngendika :
وَقَالَ رَبُّڪُمُ ٱدۡعُونِىٓ أَسۡتَجِبۡ لَكُمۡۚ إِنَّ ٱلَّذِينَ يَسۡتَكۡبِرُونَ عَنۡ عِبَادَتِى سَيَدۡخُلُونَ جَهَنَّمَ دَاخِرِينَ
 “Lan Pangeranira wis paring dhawuh : “Sira kabeh padha nyuwuna marang Ingsun, tentu Ingsun ngabulake panyuwunira. Satemene wong-wong kang nyombongake dirine saka nyembah marang Ingsun (ora gelem nyembah marang Allah), wong-wong mau bakal mlebu ana sajrone neraka jahanam kanthi kahanan ina”.
            Naati dhawuhipun Allah kanthi nindakaken sadaya dhawuhipun lan nilaraken awisanipun, punika kita raosaken awrat. Nanging , sauger dipun tindakaken kanthi ihklas karana ngupadi ridlanipun Allah SWT, sarana latihan kanthi terus-terusan, malah manawi perlu kanthi peksan, insya Allah manawi sampun mapan, akhiripun ugi mboten kraos awrat. Awit pancen sampun dados pakulinan. Pakulinan nindakaken kesaenan. 
Ma’asyiral Muslimin jamaah jum’ah rokhimakumullah.
            Sedaya syarengatipun agami punika manawi dipun laksanakaken kanthi saestu, pancen mujudaken sarana kangge anggayuh kawilujengan dalah kabegjan ing ndonya ugi ing akhirat. Kanthi makaten, sumangga dhawuh pangandikanipun Allah ingkang minangka dhawuh supadosa kita mboten nyombongaken diri saking nyembah Allah, kita estokaken. Nindakaken dhawuh lan nilaraken awisan, kawiwitan kanthi raos awrat, nanging kanthi terus ambudidaya sekiat kemampuan kita, kanthi nyuwun pitulunganipun Allah SWT. Insya Allah saya dangu saya entheng, lan dados kapribaden kita minangka kaum mukmin.
            Atur keterangan singkat punika kita aturaken sekedar asipat informasi,  kanthi tujuan supados kita langkung mangertos lan faham kanthi mendalam ing babagan mukmin sejatos. Ing pangajab segeda ningkataken mental, iman lan taqwa kita dhumateng Allah SWT lan supados saged langkung ngatos-atos wonten ing sadhengah tindak tanduk kita, sampun ngantor kajrumus wanten ing juranging kekufuran.
            Nyuwun hidayah dhumateng Allah SWT sayektos sampun kita taindakaken, paling sekedik sidinten sedalu kaping 17, inggih punika salebetipun kita nindakaken shalat gangsal wekdal. Mila mugi-mugi panyuwunan kita menika estu-estu saged dipun kabulaken dening Allah , ingkang hanani kita dados tiyang-tiyang mukmin sejatos.
بَارَكَ اللهُ لِيْ وَلَكُمْ فِي الْقُرْآنِ الْعَظِيْمِ، وَنَفَعَنِيْ وَإِيَّاكُمْ بِمَا فِيْهِ مِنَ اْلآيَاتِ وَالذِّكْرِ الْحَكِيْمِ. أَقُوْلُ قَوْلِيْ هَذَا وَأَسْتَغْفِرُ اللهَ الْعَظِيْمَ لِيْ وَلَكُمْ وَلِسَائِرِ الْمُسْلِمِيْنَ مِنْ كُلِّ ذَنْبٍ. فَاسْتَغْفِرُوْهُ، إِنَّهُ هُوَ الْغَفُوْرُ الرَّحِيْمُ.
                                 (Dipun kutib saking pinten-pinten seratan)

Minggu, 22 Januari 2017

KHUTBAH JUM’AT : MENGGAPAI RIDHA ILAHI



KHUTBAH JUM’AT
 MENGGAPAI RIDHA ILAHI
*Oleh : ANIS PURWANTO

إِنَّ الْحَمْدَ لِلَّهِ نَحْمَدُهُ وَنَسْتَعِيْنُهُ وَنَسْتَغْفِرُهُ وَنَسْتَهْدِيْهِ وَنَعُوذُ بِاللهِ مِنْ شُرُوْرِ أَنْفُسِنَا وَمِنْ سَيِّئَاتِ أَعْمَالِنَا، مَنْ يَهْدِهِ اللهُ فَهُوَ الْمُهْتَدُ وَمَنْ يُضْلِلْ فَلَنْ تَجِدَ لَهُ وَلِيًا مُرْشِدًا. أَشْهَدُ أَنْ لاَ إِلَهَ إِلاَّ اللهُ وَحْدَهُ لاَ شَرِيْكَ لَهُ وَأَشْهَدُ أَنَّ مُحَمَّدًا عَبْدُهُ وَرَسُوْلُهُ لاَ نَبِيَّ بَعْدَهُ. اَللَّهُمَّ صَلِّ وَسَلِّمْ وَبَارِكْ عَلَي حَبِيْبِنَا وَشَفِيْعِنَا وَمَوْلَنَا مُحَمَّدٍ وَعَلَى آلِهِ وَأصَحابهِ اْلأَخْيَارِ وَمَنْ تَبِعَهُمْ بِإِحْسَانٍ إِلَى يَوْمِ الدِّيْنِ.
قَالَ تَعَالَي عَزَّ مِنْ قَائِلٍ: يَا أَيُّهَا الَّذِينَ آمَنُوا اتَّقُوا اللَّهَ حَقَّ تُقَاتِهِ وَلَا تَمُوتُنَّ إِلَّا وَأَنْتُمْ مُسْلِمُونَ. أَمَّا بَعْدُ.
Ma’asyiral Muslimin jamaah jum’ah rokhimakumullah.
            Marilah kita panjatkan rasa syukur kepada Allah SWT, Al hamdulillahirobbil ‘alamin, atas segala nikmat dan karunia-Nya, kita dapat menjalankan tugas kehidupan dalam rangka memakmurkan kehidupan dunia ini dengan amal shalih sebagai bekal kehidupan akhirat. Sehingga kita senantiasa dapat menjalankan segala yang diperintahkan oleh Allah SWT dan berupaya sekuat kemampuan untuk senantiasa meninggalkan larangan-Nya, untuk menggapai ridha Allah SWT, bahagia di dunia dan di akhirat. shalawat dan salam senantiasa kita sanjungkan kepada Rasulullah Muhammad SAW.
Ma’asyiral Muslimin jamaah jum’ah rokhimakumullah.
            Hidup kita ini sungguh penuh tantangan, penuh cobaan dan ujian. Kita semua diuji dan kita semua senantiasa menghadapi, dan dalam ujian. Kita diuji, untuk menentukan keihklasan kita, sejauh mana mutu keihklasan kita, kesabaran, keimanan dan kekuatan pengabdian kita kepada Allah SWT. Di akhirnya hanya Allah yang akan mengetahui kualitas keimanan kita. Kita diuji dari berbagai arah dan dari masa ke masa, senang atau susah, semasa sehat ataupun sakit, semasa muda ataupun tua, semasa kaya ataupun miskin.
            Kadang hidup memang tak seindah yang kita inginkan. Hidup ini selalu dihadapkan pada berbagai pilihan. Berbagai peran senantiasa dilakoni oleh umat manusia diatas pentas kehidupan. Apapun peran dan lakon yang dijalani, seyogyanya kita adalah actor sekaligus sutradara dalam menentukan ceritera kehidupan kita, disamping memang ada namanya takdir. Kadang kita ingin sesuatu yang baik, namun tanpa ihtiar atau usaha sungguh-sungguh untuk mendapatkannya, maka itu bukanlah apa-apa. Namun ketika diri telah bersungguh-sungguh ihtiar dalam mewujudkannya dengan usaha dan do’a namun belum terwujud, maka itu juga yang dinamakan takdir.
            Mana kala apa yang terjadi dengan diri kita tak seindah apa yang diinginkan maka disiitulah sesungguhnya kita dituntut kesabaran. Sabar atas segala yang terjadi dan tetap berbaik sangka atas ketetapan Allah SWT. Bukankah Allah yang Maha Tahu akan mahkluk-Nya. Apabila Allah mencintai seorang hamba, maka Allah akan mengujinya dengan berbagai ujian, berbagai macam bencana, kesulitan dan bahkan kita sering juga diuji dengan berbagai kesenangan duniawiyah. Kalau kita lulus dan tahan uji, maka Allah akan memilihnya dan kalau dia ridha, maka Allah akan mengutamakannya. Allah berfirman dalam Al-Qur’an Surat An Nahl ayat 96 :
مَا عِندَكُمۡ يَنفَدُ‌ۖ وَمَا عِندَ ٱللَّهِ بَاقٍ۬‌ۗ وَلَنَجۡزِيَنَّ ٱلَّذِينَ صَبَرُوٓاْ أَجۡرَهُم بِأَحۡسَنِ مَا ڪَانُواْ يَعۡمَلُونَ
“Apa yang ada disisimu akan lenyap, dan apa yang ada di sisi Allah adalah kekal. Dan sesungguhnya Kami akan memberi balasan kepada orang-orang yang sabar dengan pahala yang lebih baik dari apa yang telah mereka kerjakan”.

Hadirin Jamaah Jum’ah rakhimakumullah.
            Hidup adalah suatu alat kesinambungan untuk menuju ke tujuan hakiki. Hambatan, tantangan dan rintangan adalah masalah yang tidak terpisahkan dalam perjalanan hidup umat manusia. Hambatan, tantangan dan rintangan itu tidak semuanya berarti siksaan dan yang pait itu bukan semua racun, tetapi kadang kala keduanya lebih berguna dan bermanfaat dari pada kebahagiaan dan kesenangan yang berterusan. Sebab, banyak dari kisah sukses seseorang berawal dari adanya kegagalan dan bahkan kebangkrutan sekalipun. Orang yang bangun dari kegagalan masa lalu dan bangkit dari kekecewaan yang ditempuhi akan lebih termotivasi tinggi untuk menuju kejayaan dan kecermelangan dengan menjadikan kegagalan dan kekecewaan itu sebagai dorongan dan tantangan untuk membina hidup baru. Dari sini terdapat pengajaran bahwa seseorang itu tidak dapat tidak, mesti akan mendapatkan hambatan, tantangan dan rintangan. Kita akan menghadapi berbagai kegagalan dan kekecewaan walau sekecil apapun. Dengan ini, selanjutnya kita akan dapat mengetahui sampai dimana letak kelemahan kita selama ini. Paling tidak, kita lantas bisa menilai diri, sampai dimana tingkat keimanan dan ketaqwaan kita kepada Allah SWT.
            Bukankah semua di dunia ini merupakan ujian Allah SWT. Allah ingin menguji sejauhmana iman, sejauhmana hambanya menerima cobaan. Apakah masih tetap bersyukur dan bersabar atau malah menjauh dan menyalai ketentuan Allah SWT. Sebagaimana termaktub dalam Al-Qur’an Surat Al Kahfi ayat 7 :
إِنَّا جَعَلۡنَا مَا عَلَى ٱلۡأَرۡضِ زِينَةً۬ لَّهَا لِنَبۡلُوَهُمۡ أَيُّہُمۡ أَحۡسَنُ عَمَلاً۬
 “Sesungguhnya Kami telah menjadikan apa yang ada di bumi sebagai perhiasan baginya, agar Kami menguji mereka siapakah diantara mereka yang terbaik perbuatannya”.
            Ditengah suasana beban kehidupan yang terasa semakin berat terakhir ini, kita mestinya senantiasa tidak henti-hentinya memohon kepada Allah SWT. Semoga kita semua terhindar dari mara bahaya, apalagi yang sekiranya kita tidak mampu untuk mmemikulnya. Akhirnya marilah kita sama-sama meninsyafi bahwa hidup ini adalah sementara dan kita memang senantiasa berada dalam ujian dan pengawasan Allah SWT. Senantiasa berupaya menjalankan perintah Allah dalam berbagai situasi dan keadaan, serta berupaya mmeninggalkan semua laranyan Allah SWT dalam rangka menggapai  ridha Allah. Bahagia di dunia dan akhirat, amin ya rabbal ‘alamin.
بَارَكَ اللهُ لِيْ وَلَكُمْ فِي الْقُرْآنِ الْعَظِيْمِ، وَنَفَعَنِيْ وَإِيَّاكُمْ بِمَا فِيْهِ مِنَ اْلآيَاتِ وَالذِّكْرِ الْحَكِيْمِ. أَقُوْلُ قَوْلِيْ هَذَا وَأَسْتَغْفِرُ اللهَ الْعَظِيْمَ لِيْ وَلَكُمْ وَلِسَائِرِ الْمُسْلِمِيْنَ مِنْ كُلِّ ذَنْبٍ. فَاسْتَغْفِرُوْهُ، إِنَّهُ هُوَ الْغَفُوْرُ الرَّحِيْمُ.
                                                                                                *( Diambil dari beberapa tulisan)