KHUTBAH IDUL ADHA 1437 H / 2016 M ( BAHASA JAWA ) : SEMANGAT PENGORBANAN KANGGE SUKSESIPUN PEMBANGUNAN

KHUTBAH IDUL ADHA  1437 H / 2016 M

SEMANGAT PENGORBANAN KANGGE SUKSESIPUN

 PEMBANGUNAN

Dening : Anis Purwanto

Allahu Akbar, Allahu Akbar, Allahu Akbar, laa ilaaha illallahu Allahu Akbar, Allahu Akbar walillahil hamdu.

Jamaah Shalat Idul Adha Rakhimakumullah.

Alhamdulillah wasy-syukru lillah, kanthi idzin lan keparengipun Gusti Ingkang Maha Kawasa, Allah SWT, ing enjang punika kita sedaya ummat Islam sami mahargya dhatengipun dinten agung Idul Adha, kanthi nindakaken ibadah,  ngajeng-ajeng ridlonipun Allah SWT. Kita nyuwun mugi-mugi ibadah kita dipun tampi dening Allah SWT, saged nglumantaraken dhumateng gesang ingkang bagya mulya wiwit ing ndonya dumuginipun akhirat.

Shalawat saha salam kunjuk dhumateng junjungan kita Nabi agung Muhammad SAW, ingkang sampun mbimbing sedaya kaum muslimin nuju margi ingkang utami. Mugi-mugi kita pikantuk syafaatipun mbenjang ing yaumul kiyamah, main ya rabbal ‘alamin.

Jamaah Shalat Idul Adha Rakhimakumullah.

            Ing saat punika sedaya jamaah haji, kakung saha putri, enem sepuh, pinuju ngempal ing tanah Mina wilayah tanah suci Mekah Al –Mukarromah saperlu nindakaken wajib haji; “mbalang jumrah” , saksampunipun nindakaken puncak ibadah, inggih punika wukuf ing Padang Arofah tanggal 9 Dzul-Hijjah kala wingi.

            Ngempalipun para jamaah haji ing Arofah menika kalawau, kanthi ngagem ageman seragam ihram werni pethak ingkang mboten dipun jahit, menika mujudaken perlambang persatuan, persamaan lan demokrasi ing agami Islam. Ing wekdal kasebat mboten wanten bentenipun antawis bangsa setunggal kalian sanesipun, werni kulit, sugih, pangkat lan drajat. Jer tumrapipun Allah SWT sedaya manungsa menika sami, ingkang paling mulya ing ngarsanipun Allah inggih punika ingkang paling taqwa :

إِنَّ أَڪۡرَمَكُمۡ عِندَ ٱللَّهِ أَتۡقَٮٰكُمۡ‌ۚ إِنَّ ٱللَّهَ عَلِيمٌ خَبِيرٌ۬

“Setemene wong sing paling mulya antarane sira kabeh ing ngarsane Gusti Allah, yaiku sapa sing paling taqwa” (QS Al-Hujurat : 13).

            Para sederek, kita sami mangertos sesarengan bilih ibadah haji punika hukumipun wajib kagem sedaya kaum muslimin ingkang sampun mampu, paling mboten sepindah sak dangunipun gesang. Kasebat wonten ing Al-Qur’an Surah Ali Imran ayat 97 :

وَلِلَّهِ عَلَى ٱلنَّاسِ حِجُّ ٱلۡبَيۡتِ مَنِ ٱسۡتَطَاعَ إِلَيۡهِ سَبِيلاً۬‌ۚ وَمَن كَفَرَ فَإِنَّ ٱللَّهَ غَنِىٌّ عَنِ ٱلۡعَـٰلَمِينَ

“Allah wus majibake marang para manungsa supaya nekani omah suci nindakake Haji, yaiku kanggone wong-wong kang mampu dalane, lan sapa sing ingkar mangka saktemene Gusti Allah iku sugih saka alam kabeh”.

            Kanthi dhawuh Allah SWT kasebat, mayuta-yuta kaum muslimin sami nindakaken ibadah haji, netepi dhawuh panggilan Allah SWT kanthi ngumandhangaken kalimah talbiyah :

“Nuwun inggih sendika dhawuh dalem, Gusti. Dhuh Gusti, kula tansah mbangun turut dhawuh Paduka. Mbaten wanten sekutu kagem Paduka. Sayektosipun sedaya puji lan sawernining kanikmatan punika kagungan Paduka. Lan namung Paduka ingkang nguwaosi samubarang dhengah, lan mbaten wanten ingkang nyekuthoaken kuwaos Paduka”.

            Para sederek, kangge kita sedaya ingkang ing saat sapunika mboten nindakaken ibadah haji, kita mahargya Idul Adha menika kanthi ngempal ing tanah-tanah lapang, masjid lan Mushalla kagem nindakaken shalat Idul Adha, kairing waosan takbir, tahlil lan tahmid, wiwit kala dalu ngantos ing enjang punika, ngagungaken asmanipun Allah SWT : “ALLAHU AKBAR, ALLAHU AKBAR, ALLAHU AKBAR, LAAILAAHA ILLALLAHU AKBAR, ALLAHU AKBAR WALILLAHIL HAMDU”.  Sesarengan kaum muslimin sak nuswantara, ngebaki angkasa, memuji Gusti Ingkang maha Kawasa, ngupadi ridla Allah SWT. Malah kanthi gumbiraning manah wanten ingkang katindakaken kanthi takbir keliling.

Jamaah Shalat Idul Adha Rakhimakumullah.

            Satunggalipun ibadah ingkang penting ing Riyadin Qurban inggih punika “pemragatan kewan qurban”. Bab punika kadhasaraken dhawuhipun Allah SWT:

إِنَّآ أَعۡطَيۡنَـٰكَ ٱلۡكَوۡثَرَ (١) فَصَلِّ لِرَبِّكَ وَٱنۡحَرۡ (٢)

“Satemene Engsung wus paring kanikmatan kang akeh banget marang sira.Mula saka iku sira nyembaha marang Pangeranira. Lan sira kurbana”. (QS. Al Kautsar:1-2).

Ibadah qurban menika dipun wiwiti saking kisah qurbanipun Nabi Ibrahim as kaliyan putranipun, inggih punika Nabi Ismail as. Kala semanten Nabi Ibrahim as dipun uji dening Gusti Allah kadhawuhan mragat putra kinasih, pun Ismail as. Mesthi kemawon, minangka jejeripun bapa Nabi Ibrahim as kraos awrat sanget ngleksanakaken dhawuh kasebat. Nanging senajan awrat kados menapa, jer menika nyata-nyata dhawuhipun Gusti Allah, Nabi Ibrahim kanthi taat lan tawakkal nindakaken dhawuh Allah kasebat. Makaten ugi keng putra pun Ismail as, wantenipun inggih sendika dhawuh.

Bab punika kacariyosaken wanten ing salebetipun Al-Qur’an, kasebat ing Surah As Shaffat ayat 102 :

فَلَمَّا بَلَغَ مَعَهُ ٱلسَّعۡىَ قَالَ يَـٰبُنَىَّ إِنِّىٓ أَرَىٰ فِى ٱلۡمَنَامِ أَنِّىٓ أَذۡبَحُكَ فَٱنظُرۡ مَاذَا تَرَىٰ‌ۚ قَالَ يَـٰٓأَبَتِ ٱفۡعَلۡ مَا تُؤۡمَرُ‌ۖ سَتَجِدُنِىٓ إِن شَآءَ ٱللَّهُ مِنَ ٱلصَّـٰبِرِينَ

 “Wusana nalika anake, Ismail iku wus tekan saguh usaha, bebarengan karo dheweke, Ibrahim banjur kandha : Dhuh ngger anakku, Rama pirsa ana sajrone impen, yen rama kadhawuhan dening Allah nyembelih sira, ngger. Mula saka iku pikiren. Ismail banjur matur : Dhuh rama, sumangga kula aturi nindakaken punapa ingkang kadhawuhaken dhumateng panjenengan, rama. Isnya Allah rama badhe pirsa, bilih kula kalebet golonganipun tiyang-tiyang ingkang sabar”.

            Nanging Gusti Allah ingkang Maha Agung lan Maha Asih mboten kagungan kersa badhe nyengsarakaken kawulanipun. Kalih-kalihipun rama dalah putra lulus saking ujianipun, sarana naati dawuhipun Allah, senajan toh akhiripun Nabi Ismail as tetep sugeng, jalaran mboten kapragat saestu, awit lajeng dipun gantos kaliyan menda gibas.  Makaten ingkang dados kersanipun Allah SWT, kados dhawuhipun ingkang kasebat ing Surah Shaffat ayat 105 :

قَدۡ صَدَّقۡتَ ٱلرُّءۡيَآ‌ۚ إِنَّا كَذَٲلِكَ نَجۡزِى ٱلۡمُحۡسِنِينَ

 “Temen-temen sira wus nbenerake (dhawuh saka) impen iku, satemene sing mangkono iku Ingsun bakal paring ganjaran marang wang-wang sing tumindak becik”.

Jamaah Shalat Idul Adha Rakhimakumullah.

            Makaten para sederek, ibadah qurban saestu minangka ibadah ingkang pokok ing Idul Adha menika. Mugi-mugi ibadah qurban kasebat ugi suka hikmah saha piwucal kangge kita sedaya, inggih menika ningkatipun iman, lan keihklasan berqurban kangge kepentingan sesarengan, ingkang ing tembe manfangati kangge pembangunan lan kemajengan. Pengurbanan ingkang ihklas menika ingkang badhe  ndadosaken suksesipun pembangunan, amargi kasil mbotenipun satunggalipun perjuangan tartamtu merlokaken pengurbanan. Makaten ugi cita-cita Pembangunan Nasional kita, mesti kemawon merlokaken pengurbanan saking kita sedaya bangsa Indonesia.

            Awit pembangunan ingkang dipun laksanaaken wanten ing nagari kita punika pancen sakelangkung wiyar sanget tebanipun, ingkang asring kasebat “Pembangunan manusia seutuhnya lan Pembangunan Masyarakat Indonesia Seluruhnya”. Pramila mbetahaken partisipasi saking sedaya lapisan masyarakat wanten ing sedaya bidhang, selaras kaliyan pakaryan lan profesi kita piyambak-piyambak. Wondene gegayuhan ingkang pungkasan saking pembangunan inggih punika “BALDATUN TOYYIBATUN WA RABBUN GHAFUUR”.

            Pramila saking punika Pembangunan Nasional ingkang kita laksanaaken punika, insya Allah mujudaken pengejowantahan saking taqwa kita dhumateng Allah SWT. Selajengipun keberhasilan pembangunan ingkang lelandasan sikap pengurbanan menika badhe saged ngagungaken syi’ar Allah lan syi’ar Islam ing bumi Indonesia menika :

وَمَن يُعَظِّمۡ شَعَـٰٓٮِٕرَ ٱللَّهِ فَإِنَّهَا مِن تَقۡوَى ٱلۡقُلُوب

“Lan sing sapa ngagungake syi’ar-syia’re Allah, prayata iku saka ati kang taqwa”. (QS. Al-Hajji :32)

Jamaah Shalat Idul Adha Rakhimakumullah.

            Ngantos ing saat mahargya Idul Adha ing tahun 1437 H punika, kita bangsa Indonesia kanthi berkelanjutan tetep nerusaken   karya ageng Pembangunan Nasional, senaoso ugi taksih ngadhepi mawarni-warni ujian ingkang ugi mboten entheng, kadosta mrosotipun moral “anak bangsa” , ugi koropsi, kolosi lan nepotisme taksih tuwuh subur. Risakipun budaya bangsa lan demoralisasi, ingkang dadas masalah kebangsaan ugi kedah enggal kita usadani. Meski makaten sejatosipun halangan, rintangan lan tantangan ingkang dipun adhepi kita bangsa Indoesia , mboten mligi saking njaban rangkah kemawon, ananging khususipun ing kalangan umat Islam piyambak, rapuhipun ukhuwah Islamiyah kita dados salah satunggal penyebabipun.

            Pramila saking punika , mestinipun kita lajeng saget mendet piwucal adiluhung saking prastowo qurban ingkang dipun lakonaken Nabi kekalih,  inggih punika Nabi Ibrahim as lan Nabi Ismail as,  minangka pepenget dhumateng para pemimpin saha tiang sepuh lan putra-putranipun. Liripun, bilih satunggaling pemimpin kedah saget kangge conto sae wanten ing gesangipun lan ing keluarganipun. Nabi Ibrahim mboten namung paring conto kados pundi tanggung jawabipun minangka pemimpin umat, ananging ugi minangka jejeripun rama ingkang wicaksana, semanten ugi Nabi Ismail minangka conto generasi enem ingkang satuhu  dhateng tiang sepuhipun.

Akhiripun kanthi semangat Idul Adha kita lajengaken pembangunan nasional, kagem anggayuh nagari ingkang majeng ing sedaya bidang, negeri ingkang baldatun toyyibatun wa rabbun ghofur. Sumangga sedaya kita aturaken dhumateng para punggowo negeri, kita selaku warga negeri ingkang sae kedah kagungan wawasan ingkang wicaksana, pundi  ingkang sae sumamgga kita sengkuyung, pundi engksng awon sumangga kita dandosi sesarengan murih dados saenipun. Mugia sedaya pemimpin negeri kaparingan hidayahipun sahingga saget mimpin nagari kanthi wicaksana, nuju masyarakat adil makmur Mugia kita manggih kawilujengan ing donya dalah ing akhirat.

Selajengipun kangge penutup khutbah, sumangga kita ngeningaken cipta, nyuwun dhumateng Allah SWT, mugi-mugi sedaya panjangka kita saget dipun kabulaken Allah SWT.

KHUTBAH JUM’AT BAHASA JAWA : ELING DHUMATENG ALLOH SWT

KHUTBAH JUM’AT BAHASA JAWA

 ELING DHUMATENG ALLOH SWT

Dening : ANIS PURWANTO

إِنَّ الْحَمْدَ لِلَّهِ نَحْمَدُهُ وَنَسْتَعِيْنُهُ وَنَسْتَغْفِرُهُ وَنَسْتَهْدِيْهِ وَنَعُوذُ بِاللهِ مِنْ شُرُوْرِ أَنْفُسِنَا وَمِنْ سَيِّئَاتِ أَعْمَالِنَا، مَنْ يَهْدِهِ اللهُ فَهُوَ الْمُهْتَدُ وَمَنْ يُضْلِلْ فَلَنْ تَجِدَ لَهُ وَلِيًا مُرْشِدًا. أَشْهَدُ أَنْ لاَ إِلَهَ إِلاَّ اللهُ وَحْدَهُ لاَ شَرِيْكَ لَهُ وَأَشْهَدُ أَنَّ مُحَمَّدًا عَبْدُهُ وَرَسُوْلُهُ لاَ نَبِيَّ بَعْدَهُ. اَللَّهُمَّ صَلِّ وَسَلِّمْ وَبَارِكْ عَلَي حَبِيْبِنَا وَشَفِيْعِنَا وَمَوْلَنَا مُحَمَّدٍ وَعَلَى آلِهِ وَأصَحابهِ اْلأَخْيَارِ وَمَنْ تَبِعَهُمْ بِإِحْسَانٍ إِلَى يَوْمِ الدِّيْنِ.

قَالَ تَعَالَي عَزَّ مِنْ قَائِلٍ: يَا أَيُّهَا الَّذِينَ آمَنُوا اتَّقُوا اللَّهَ حَقَّ تُقَاتِهِ وَلَا تَمُوتُنَّ إِلَّا وَأَنْتُمْ مُسْلِمُونَ. أَمَّا بَعْدُ.

Ma’asyiral Muslimin jamaah jum’ah rokhimakumullah.

Minangka pambukaning atur, sumangga kita aturaken puja puji syukur ing ngarsa dalem Allah SWT, ingkang sampun paring taufik sarta hidayah dhumateng kita sedaya, sahingga ing siyang punika kita saget nindakaken ibadah jum’at kanthi iklas krana Allah SWT. Kita nyuwun dhumateng Allah SWT, mugi-mugi ibadah kita saget katampi dening Allah SWT, wilujeng ing ndonya ngator ing akhirat. Shalawat dalah salam kunjuk dhumateng junjungan kita Nabi Agung Muhammad SAW, ingkang kita antu-antu syafaatipun mbenjang wanten ing yaumul kiyamah, amin ya rabbal ‘alamin.

Ma’asyiral Muslimin jamaah jum’ah rokhimakumullah.

            Dzikrullah utawi eling/enget dhumateng Allah SWT mujudaken salah satunggalipun dhawuh ingkang wajib kita estokaken, lan minangka sarono kangge anggayuh kebegjan lan kawilujengan ing donya dalah ing akhirat. Atur keterangan makaten punika kadhasaraken dhawuh pangandikanipun Allah SWT piyambak, ing Al-Qur’an Surah Al-Jum’ah ayat 10 :

وَٱذۡكُرُواْ ٱللَّهَ كَثِيرً۬ا لَّعَلَّكُمۡ تُفۡلِحُونَ

 “Lan sira kabeh padha ngakeh-ngakehhna anggonira eling marang Allah supaya sira kabeh oleh kabegjan”.

            Sebab, kanthi enget dhumateng Allah manah kita badhe kraos tentrem. Makaten ketegasanipun Allah SWT kados ingkang kahemot ing Surah Ar-Ra’du ayat 28 :

أَلَا بِذِڪۡرِ ٱللَّهِ تَطۡمَٮِٕنُّ ٱلۡقُلُوبُ

“Elinga ! Yen mung kanthi eling marang Allah ati-atine para manungsa iku bias dadi tentrem”.

Para sedherek, kanthi ayat ingkang kita aturaken ing nginggil, kita saget mendhet piwucal adiluhung, bilih ngathah-ngathahaken enget dhumateng Allah punika dados sarana kagayuhipun kabegjan lan mahanani tentremipun manah. Kalih-kalihipun , kagayuhipun kabegjan lan tentremipun manah menika minangka kebetahanipun gesang lan pagesangan manungsa ing ngalam donya. Liripun, saben tiyang tartamtu kepengin saged gesang bahagia lan mesti kepingin manahipun tentrem. Sedaya punika namung saged kagayuh kanthi sarana ngathah-ngathahaken enget dhumateng Allah SWT.

Dene caranipun enget dhumateng Allah SWT, kaperang dadas kalih; Sepisan , kanthi cara ingkang sampun dipun temtokaken dening Allah SWT kangge ngenget-enget Allah.  Salah satunggalipun kanthi nindakaken shalat, utaminipun shalat gangsal wekdal . Kados ing kang kasebad ing Al-Qur’an Surah Thoha ayat 14 :

إِنَّنِىٓ أَنَا ٱللَّهُ لَآ إِلَـٰهَ إِلَّآ أَنَا۟ فَٱعۡبُدۡنِى وَأَقِمِ ٱلصَّلَوٰةَ لِذِڪۡرِىٓ

 “Satemene Ingsun iki yaiku Ingsun Allah. Ora ana pengeran kang sebener-benere kejaba Ingsun. Mula saka iku sira nyembaha marng Ingsun, lan sira ngedegna sholat kangge eling marang Ingsun”.

            Cara ingkang kaping kalih inggih punika kanthi enget dhumateng Allah, ing sedhengah wekdal lan kawontenan, saget ugi ing rikala ngadeg “QIYAAMAN”, nalika lungguh “WA QU’UUDAN” lan ing nalikanipun teturonan “WA ‘ALAA JUNUUBIHIM”. Kanthi makaten saged kita pahami bilih ing nalika kita badhe nindakaken punapa kemawon, kita wajib enget dhumateng Allah SWT. Sahingga punapa kemawan pendamelan ingkang kita ayahi badhe mbekta kasil ingkang sampurna lan pikantuk ridlanipun Allah SWT.

 Ma’asyiral Muslimin jamaah jum’ah rokhimakumullah.

            Kita mesthi yakin bilih enget dhumateng Allah punika mesthi mbekta manfaat ingkang sekelangkung sae, awit hakekatipun enget dhumateng Gusti Alloh punika ateges enget dhumateng dirinipun piyambak, kasok wangsulipun sok sintena ingkang supe dhumateng Allah, ateges piyambakipun supe dhumateng badanipun piyambak, supe manawi piyambakipun punika manungsa ingkang dipun titahaken dening Allah kanthi kewajiban ngibadah dhumateng Allah SWT. Kadas ingkang kasebad ing Surah Adz-Dzariyat ayat 56 :

وَمَا خَلَقۡتُ ٱلۡجِنَّ وَٱلۡإِنسَ إِلَّا لِيَعۡبُدُونِ

 “Lan Ingsun (Allah) ora nyipta jin lan manungsa kejaba mung supaya ngibadah (ngumawula) marang Ingsun”.

            Tiyang ingkang mboten ngertos lan mboten sadhar dhateng fungsinipun diri pribadi kita minangka kawulanipun Allah ingkang wajib ngibadah utawi ngumawula dhumateng Gusti Allah, limrahipun mboten nggatosaken syari’I , jalaran pancen mboten mangertos lan mboten faham. Sahingga mboten saged mbentenaken barang ingkang haq lan barang ngkang batil, antawisipun barang ingkang halal lan barang ingkang haram. Tiyang-tiyang engkang makaten punika sejatosipun tiyang ingkang supe dhumateng allah SWT.

            Sedaya kebobrokan lan wabah masyarakat sumberipun saking ulahipun tiyang-tiyang engkang supe dhumateng Allah SWT, mboten enget dhumateng Allah SWT.mila saking punika enget dhumateng Allah punika sayektos mujudaken landasan kiyat lan ugi minangka benteng akhir kagem mageri diri pribadi saking sawerninipun penyakit mental, engkang tetela saged nuwuhaken bebaya engkang ageng tumrap pribadinipun piyambak, minggahipun dhumateng masyarakatipun.

            Akhiripun kita namung saget nyuwun dhumateng Gusti allah mugi-mugi kita dipun rekso dening Allah SWT saking sedaya kalepatan, awit saking karana kita mboten purun eling/enget dhumateng allah SWT. Mugia kita manggih kawilujengan wiwit ing ndonya ngantor ing akhirat mbenjang, amin ya rabbal ‘alamin.

َارَكَ اللهُ لِيْ وَلَكُمْ فِي الْقُرْآنِ الْعَظِيْمِ، وَنَفَعَنِيْ وَإِيَّاكُمْ بِمَا فِيْهِ مِنَ اْلآيَاتِ وَالذِّكْرِ الْحَكِيْمِ. أَقُوْلُ قَوْلِيْ هَذَا وَأَسْتَغْفِرُ اللهَ الْعَظِيْمَ لِيْ وَلَكُمْ وَلِسَائِرِ الْمُسْلِمِيْنَ مِنْ كُلِّ ذَنْبٍ. فَاسْتَغْفِرُوْهُ، إِنَّهُ هُوَ الْغَفُوْرُ الرَّحِيْمُ.

KHUTBAH JUM’AT BAHASA JAWA : PENGAJENG-AJENG SAE

KHUTBAH JUM’AT BAHASA JAWA

 PENGAJENG-AJENG SAE

Dening : ANIS PURWANTO

إِنَّ الْحَمْدَ لِلَّهِ نَحْمَدُهُ وَنَسْتَعِيْنُهُ وَنَسْتَغْفِرُهُ وَنَسْتَهْدِيْهِ وَنَعُوذُ بِاللهِ مِنْ شُرُوْرِ أَنْفُسِنَا وَمِنْ سَيِّئَاتِ أَعْمَالِنَا، مَنْ يَهْدِهِ اللهُ فَهُوَ الْمُهْتَدُ وَمَنْ يُضْلِلْ فَلَنْ تَجِدَ لَهُ وَلِيًا مُرْشِدًا. أَشْهَدُ أَنْ لاَ إِلَهَ إِلاَّ اللهُ وَحْدَهُ لاَ شَرِيْكَ لَهُ وَأَشْهَدُ أَنَّ مُحَمَّدًا عَبْدُهُ وَرَسُوْلُهُ لاَ نَبِيَّ بَعْدَهُ. اَللَّهُمَّ صَلِّ وَسَلِّمْ وَبَارِكْ عَلَي حَبِيْبِنَا وَشَفِيْعِنَا وَمَوْلَنَا مُحَمَّدٍ وَعَلَى آلِهِ وَأصَحابهِ اْلأَخْيَارِ وَمَنْ تَبِعَهُمْ بِإِحْسَانٍ إِلَى يَوْمِ الدِّيْنِ.

قَالَ تَعَالَي عَزَّ مِنْ قَائِلٍ: يَا أَيُّهَا الَّذِينَ آمَنُوا اتَّقُوا اللَّهَ حَقَّ تُقَاتِهِ وَلَا تَمُوتُنَّ إِلَّا وَأَنْتُمْ مُسْلِمُونَ. أَمَّا بَعْدُ.

Ma’asyiral Muslimin jamaah jum’ah rokhimakumullah.

Wonten ing kesempatan Jum’at siyang sapunika, sumangga kita aturaken puja puji syukur ing ngarsa dalem Allah SWT, awit ngantos ing detik punika Alhamdulillah kanthi karunianipun Allah SWT, kita taksih kabimbing iman lan Islam sarta kesadaran kagem nindakaken kewajiban ibadah Jumat ing siyang punika. Mugia shalawat lan salam atur dumateng junjungan kita Nabi Agung Muhammad SAW. Amin ya rabbal ‘alamin.

Ma’asyiral Muslimin jamaah jum’ah rokhimakumullah.

Minangka kawulanipun Allah SWT ingkang rinten kalawan dalu, ambudi daya murih gesang kita wilujeng ing ndonya akhirat, semangat lan tekat kita kagem ningkataken iman lan taqwa minangka gaman tuwin margi kangge nggayuh kesaenan ingkang arupi punapa kemawon wonten ing panggesanganipun agami, panggesangan donya, lan ugi ing panggesangan akhirat. Allah SWT sampun dhawuh kados kasebat ing Kitab Suci Al-qur’an Surah al-baqarah ayat 197 :

وَمَا تَفۡعَلُواْ مِنۡ خَيۡرٍ۬ يَعۡلَمۡهُ ٱللَّهُ‌ۗ وَتَزَوَّدُواْ فَإِنَّ خَيۡرَ ٱلزَّادِ ٱلتَّقۡوَىٰ‌ۚ وَٱتَّقُونِ يَـٰٓأُوْلِى ٱلۡأَلۡبَـٰبِ

 “Lan apa bae kang sira tindakake saka samubarang kabecikan, Allah mesthi ngawuningani. Mula padha cecawisasira kabeh krana sangu, satemene sabecik-becike sangu iku (yaitu) taqwa, lan padha taqwa-a sira kabeh marang Ingsun. He wong-wong kang padha nduweni akal”.

            Wanten ing ayat punika kalawau, Allah SWT sampun paring jaminan, bilih Panjenenganipun ngawuningani kesaenan punapa kemawon alitipun. Janji dalah jaminanipun Allah SWT makaten punika ngemu makna bilih Allah SWT badhe paring piwales kanthi adil lan setimbang, setimbang kaliyan punapa ingkang kita tindakaken. Pramila Allah SWT lajeng lajeng paring pemut, bilih sangu ingkang paling utami inggih punika ketaqwaan dhumateng Allah SWT.

            Selajengipun kita ugi dipun sadharaken malih bilih ingkang dipun sebat sangu punika dede bandha donya, ananging taqwa ingkang asipat ruhani lan hidayahipun Allah SWT. Lan sedaya punika kedah dipun landhesi kanthi niyat lan tekad ingkang leres, inggih punika mligi kagem anggayuh ridlanipun Allah SWT.

Ma’asyiral Muslimin jamaah jum’ah rokhimakumullah.

            Wondene ingkang nama usaha, kita minangka umat Islam Allah SWT sampun paring pitedah kadas ingkang kahemat ing Al-Qur’an Surah Az Zumar ayat 10 :

قُلۡ يَـٰعِبَادِ ٱلَّذِينَ ءَامَنُواْ ٱتَّقُواْ رَبَّكُمۡ‌ۚ لِلَّذِينَ أَحۡسَنُواْ فِى هَـٰذِهِ ٱلدُّنۡيَا حَسَنَةٌ۬‌ۗ وَأَرۡضُ ٱللَّهِ وَٲسِعَةٌ‌ۗ إِنَّمَا يُوَفَّى ٱلصَّـٰبِرُونَ أَجۡرَهُم بِغَيۡرِ حِسَابٍ۬

 “Kandhakna : “He para kawulaning-Sun kang padha iman, taqwa-a sira marang Allah !”. Wong-wong kang mbecik-mbecikake tumindak kang becik bakal entuk kabecikan, lan bumine Allah iku amba banget. Satemene ya mung wong-wong kang sabar kang bakal dicukupake ganjarane tanpa wates”.

            Para sederek, ayat punika nedahaken gangsal perkawis ingkang wigatos, inggih punika iman, taqwa, ihsan, bumi ingkang wiyar lan sabar. Sahingga kita sampun saget mendhet kesimpulanipun bilih sedaya kesaenan ingkag kita tindakaken mboten kenging nyebal saking wengkunipun iman lan ketaqwaan. Sahingga kadas kasebat ing akhir ayat punika Allah SWT sampun negasaken bilih kesabaran ugi minangka kunci pamungkas, awit biasanipun samubarang tindak kesaenan kathah sanget godha lan tantanganipun.

Ma’asyiral Muslimin jamaah jum’ah rokhimakumullah.

            Kanthi makaten para sederek, paling boten kita kedah anggadhahi setunggal amalan piandel.  Awit,  badhe kados pundi kemawon amalan punika ingkang badhe saged nuntun lan nyaketaken dhateng marginipun hidayah. Punapa malih tumrap sok sintena ingkang tansah istiqomah ing dalem ngetokaken paugeranipun ketaqwaan. Sebab, tiyang taqwa inggih punika tiyang ingkang ngatos-atos sanget ing dalem gesangipun.

            Allah SWT sampun ngendika, kadas ingkang kasebat ing Surah Maryam ayat 76 :

وَيَزِيدُ ٱللَّهُ ٱلَّذِينَ ٱهۡتَدَوۡاْ هُدً۬ى‌ۗ وَٱلۡبَـٰقِيَـٰتُ ٱلصَّـٰلِحَـٰتُ خَيۡرٌ عِندَ رَبِّكَ ثَوَابً۬ا وَخَيۡرٌ۬ مَّرَدًّا

 “Lan Allah nambahi hidayah marang wong-wong kang wis entuk hidayahe, lan amal-amal salih kang langgeng iku luwih becik ing sisihe Pengeranira ganjarane, lan (uga) luwih becik pungkasane”.

            Pramila sumangga para sederek, kita tansah ngatos-atos, ampun ngantos mbenjang gesang kita ing akhirat manggih kapitunan awit mboten nggadhahi sangunipun pejah. Mugi-mugi kita tansah kaparingan hidayah lan inayah Allah SWT sahingga kita saget nindakaken sedaya dhawuh lan ninggalaken sedaya awisanipun , gesang kanthi istiqomah, pinaringan pejah engkang husnul khotimah. Sedaya amal kesaenan minangka sageta dadas amal piyandel kita ing yaumul kiyamah, begja ing ndonya lan akhirat , amin ya rabbal ‘alamin

َارَكَ اللهُ لِيْ وَلَكُمْ فِي الْقُرْآنِ الْعَظِيْمِ، وَنَفَعَنِيْ وَإِيَّاكُمْ بِمَا فِيْهِ مِنَ اْلآيَاتِ وَالذِّكْرِ الْحَكِيْمِ. أَقُوْلُ قَوْلِيْ هَذَا وَأَسْتَغْفِرُ اللهَ الْعَظِيْمَ لِيْ وَلَكُمْ وَلِسَائِرِ الْمُسْلِمِيْنَ مِنْ كُلِّ ذَنْبٍ. فَاسْتَغْفِرُوْهُ، إِنَّهُ هُوَ الْغَفُوْرُ الرَّحِيْمُ.